Skarga Nadzwyczajna, Konstytucyjna, do Strasburga
Strona główna > Skarga Nadzwyczajna, Konstytucyjna, do Strasburga
Skarga konstytucyjna
Prawo do wystąpienia ze skargą konstytucyjną, zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r., przysługuje każdemu,
czyje konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone. Skarga konstytucyjna jest wolna od opłaty sądowej.
Przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie akt normatywny (ustawa, rozporządzenie, zarządzenie itd.).
Trybunał Konstytucyjny odmawia nadania biegu skargom konstytucyjnym kierowanym wyłącznie na określone orzeczenie sądu czy organu
administracji. W skardze konstytucyjnej można kwestionować wyłącznie regulację prawną, która była podstawą takiego orzeczenia.
Trybunał Konstytucyjny rozpoznaje tylko takie skargi konstytucyjne, które związane są z naruszeniem praw lub wolności określonych w Konstytucji RP, z wyłączeniem spraw określonych w art. 56 Konstytucji (uzyskanie przez cudzoziemców prawa azylu lub statusu uchodźcy).
Trybunał Konstytucyjny może rozpoznawać skargę konstytucyjną wyłącznie wówczas, gdy Skarżący wykorzystał już wszystkie, przysługujące
mu w ramach postępowania sądowego lub administracyjnego środki zaskarżenia lub środki odwoławcze.
Skargę konstytucyjną należy złożyć do Trybunału Konstytucyjnego, po wyczerpaniu drogi prawnej w ciągu 3 miesięcy od dnia doręczenia
Skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia.
Należy jednak pamiętać, iż skargę konstytucyjną może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny. Takie unormowanie jest podyktowane tym, że skarga konstytucyjna to prawdziwe wyzwanie nawet dla profesjonalisty, ponieważ wymaga najwyższego kunsztu prawniczego.
Kancelaria ma rozległe doświadczenie w opracowywaniu skarg konstytucyjnych oraz reprezentowania Klienta przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Skarga nadzwyczajna
Nowością w polskim prawie jest możliwość wniesienia skargi nadzwyczajnej od prawomocnego orzeczenia, jeżeli jest to konieczne dla zapewnienia praworządności i sprawiedliwości społecznej. Jednak jest to rozwiązanie przewidziane w sytuacjach wyjątkowych, kiedy – pomimo,
iż sprawa przetoczyła się przez wszystkie instancje sądowe – w obrocie prawnym funkcjonuje błędne orzeczenie.
Po pierwsze, jeśli uważasz, że z taką sytuacją mamy do czynienia w twojej sprawie, spiesz się, bo możesz nie zdążyć. Ustawa wprowadzająca skargę nadzwyczajną stanowi, że musi być ona złożona w wyraźnie określonym terminie, który wynosi: 1 rok, 3 lata albo 5 lat i w każdej sytuacji może być liczony inaczej. Ja w swojej Kancelarii proszę o nadesłanie ostatniego orzeczenia sądowego wraz z uzasadnieniem, żeby zbadać,
czy nie minął termin do jej złożenia.
Po drugie, ustawa o skardze nadzwyczajnej nie podoba się Komisji Europejskiej. Być może dlatego, że w krajach europejskich o tradycji demokratycznej dłuższej od naszej pomyłki sądowe na miarę tych w sprawie Krzysztofa Komedy czy Jana Ptaszyńskiego są nie do pomyślenia.
Po trzecie, niech twojej czujności nie uśpi fakt, że skargę nadzwyczajną mogą wnosić tylko podmioty nadzwyczajne jak Rzecznik Praw Obywatelskich czy Prokurator Generalny, a pokrzywdzony obywatel może o nią wnioskować samodzielnie, bez konieczności angażowana adwokata.
Po czwarte, z mojego doświadczenia w tej materii wynika, że część instytucji uprawnionych do składania skarg nadzwyczajnych została wręcz zasypana lawiną bredni, wyprodukowanych przez prawniczych analfabetów, którzy piszą o swojej krzywdzie i niesprawiedliwości, jaka ich spotkała,a w ich sprawach brak jest wskazania jakichkolwiek ustawowych podstaw do wystąpienia ze skargą nadzwyczajną. W efekcie możesz przez skąpstwo albo zarozumialstwo zmarnować szansę na dochodzenie swoich praw w wyjątkowym trybie, który dla ciebie został właśnie stworzony.
Po piąte, okazuje się, że ustawa wprowadza dość skomplikowane podstawy do wniesienia skargi nadzwyczajnej. W sprawie musi wystąpić podstawa ogólna – jest to konieczne dla zapewnienia praworządności i sprawiedliwości społecznej oraz dodatkowo co najmniej jedna z trzech podstaw szczególnych:
1. orzeczenie narusza wolności lub prawa człowieka i obywatela, określone w Konstytucji;
2. orzeczenie w sposób rażący narusza prawo przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
3. zachodzi oczywista sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego,
przy czym orzeczenie nie może być uchylone lub zmienione w trybie innych nadzwyczajnych środków zaskarżenia.
Skarga nadzwyczajna to od kwietnia 2018 roku nowe narzędzie prawne. „Pomoże osobom pokrzywdzonym przez wymiar sprawiedliwości”– uważa Prezydent Andrzej Duda. Przez najbliższe 3 lata można skarżyć wyroki z ostatnich 20 lat, za pośrednictwem ośmiu instytucji, poprzez które można wnieść skargę do Sądu Najwyższego. Zachęcamy do skorzystania z tej drogi w walce o sprawiedliwość. Podejmiemy się sporządzenia skargi nadzwyczajnej po uprzedniej analizie kompletu dokumentów w konkretnej sprawie.